Doorgaan naar hoofdcontent

De idiote geheimzinnigheid over scheikundige naam van 'zelfmoordpoeder'

Soms zie ik op een webpagina iets waarvan ik bij mezelf denk "Goh, wat dom." Zo ook gisteren, toen ik op de webpagina van de NOS keek. Ik kwam daar namelijk een item tegen over dat rare 'zelfmoordpoeder', waar Coöperatie Laatste Wil onlangs uitgebreid mee in het nieuws is gekomen. De NOS heeft nu vervolgens een uitgebreid stukje geplaatst, inclusief een gefilmd interview, met ene Rob Lemmens die online allerlei chemicaliën verkoopt. Het was de heer Lemmens namelijk opgevallen dat er  sedert de media aandacht opeens veel meer bestelling dan gewoonlijk binnenkomen voor een bepaald wit poedertje in zijn assortiment. En dit heerschap zegt ook aanwijzingen te hebben gevonden dat zijn poedertje op 'internet fora' wordt aanbevolen als gelijkwaardig alternatief voor het 'zelfmoordpoeder' van Coöperatie Laatste Wil.

Zowel Coöperatie Laatste Wil, de NOS, en deze internet handelaar houden de naam van het 'zelfmoord poedertje' angstvallig geheim. Maar als je iets onder de pet wilt houden, dan moet je het wel goed doen en echt zo min mogelijk informatie prijsgeven. Dus dan moet je bijvoorbeeld ook niet het poedertje tonen, of erbij zeggen hoe het eruit ziet en hoeveel je nodig hebt voor een dodelijke dosis. Vooral ook niet erbij zeggen wat de reguliere, industriële toepassingen zijn. En absoluut niet erbij schrijven wie deze internet handelaar is, en hoe zijn bedrijf heet. Dat is namelijk niet slim.

Waarom is dat niet slim? Omdat mensen nieuwsgierig zijn. En je zou verwachten dat een organisatie als de NOS—die immers alleen maar bestaat om uitgerekend in deze menselijke behoefte te voorzien—dat intussen wel zou weten. Als men in een nieuwsbericht geheimzinnig doet over een gevaarlijk wit poedertje, en dat het maar beter is dat niet iedereen weet hoe dat spul heet, dan voel ik juist een enorme, onbedwingbare aandrang om precies het tegenovergestelde te doen. Dus om met gezwinde spoed te achterhalen wat voor een poeder dat is. Terwijl me dat normaliter waarschijnlijk geen bal zou interesseren.

Wat voor aanwijzingen heb ik daarvoor nodig? Mijn speurtocht zou het makkelijkst zijn als ik wist hoe het eruit ziet, wat de normale toepassingen zijn, met een indicatie van de toxiciteit, en waar je het eventueel kunt bestellen. Maar dit is zou dan ook echt de ideale situatie zijn, dus eerst maar even kijken wat voor informatie ik bij de NOS kan vinden. Welnu, de NOS vertelt mij dat het mysterieuze goedje een wit kristallijn poeder is, die als conserveermiddel wordt gebruikt om de houdbaarheid van vlees en vis te verbeteren, dat een dosering van 10–15 gram dodelijk is, en dat ene Rob Lemmens het in zijn webshop verkoopt. Ha, kijk aan! Ik krijg zowaar alle informatie die op mijn wenslijstje staat als op een dienblad geserveerd.

Ik gebruik eerst de uiterlijke eigenschappen en toepassingen, en zoek daarom op google met de zoektermen 'white powder preservative meat fish'. De zoekresultaten beperk ik tot 'Images', want dan kun je wat makkelijker de witte poedertjes eruit pikken. Vervolgens is het slechts een kwestie van klikken op wat plaatjes met witte poedertjes, de namen in de onderschriften opzoeken met google, en dan tot slot dan de meest toxische stof daaruit selecteren. Kinderlijk eenvoudig.

Na een werkelijk belachelijk korte zoektocht—een paar minuten—was de beste kandidaat gevonden: Natriumnitriet. Met een LD50 van 180 mg ⋅ kg -1 in ratten is natriumnitriet absoluut een dodelijk goedje. Maar vervolgens lees ik ook een medische casus van een groep Japanse artsen, waarin  ze beschrijven hoe een 28 jarige man door hun doeltreffende behandeling ternauwernood een dosering van 15g natriumnitriet overleefde. De patiënt had na zijn herstel toegegeven dat het een zelfmoord poging betrof, en het was dus ook precies de dosering die de NOS vermeld. Dat kan bijna geen toeval meer zijn.

Vervolgens ben ik maar even gaan kijken hoe makkelijk je dit spul online kunt kopen. Ik typ 'natriumnitriet kopen' in de zoekbalk van google, en het eerste resultaat is een webwinkel die 'De Oplosmiddelspecialist' heet. En als ik daar kijk onder welke naam dit bedrijf is geregistreerd, dan kom ik zowaar uit op RL Trading; het bedrijf van Rob Lemmens! Zie onderstaande 'screenshot'.

De in rood gearceerde tekst is inmiddels verwijderd. Heel verstandig, Rob. Ik las de rode tekst namelijk als volgt: "Ik was eerst van plan te schrijven dat we deze stof vanwege 'nieuwe toepassingen' niet meer zomaar aan iedereen leveren, maar omdat een dergelijke waarschuwingstekst bij geen enkel andere stof staat die wij verkopen realiseerde ik mij dat iedere idioot dan wel snapt dat dit waarschijnlijk de 'zelfmoordpoeder' is die ik liet zien aan de cameraman van de NOS." :P


Inmiddels is die rode tekst alweer verwijderd, maar helaas niet snel genoeg om te voorkomen dat ik het kon zien. En dergelijk gedrag bevestigt toch wel enigszins mijn vermoeden. Dus bovenal dankzij de stuntelige inspanningen van Coöperatie Laatste Wil, de NOS, en Rob Lemmens weten we nu allemaal vrijwel zeker de naam van het stofje, waarvan de Coöperatie Laatste wil, de NOS, en Rob Lemmens juist niet willen dat we dat weten. Is dat niet ironisch? En toch is het is maar goed dat we de naam wel weten. Het woord 'euthanasie' betekent immers 'milde dood', doch het innemen van natriumnitriet zorgt eigenlijk helemaal niet voor een 'milde dood'. Integendeel. Kijk nog maar eens goed naar die Japanse casus, het is gewoon een ontzettend nare verstikkingsdood. Als dit inderdaad de rotzooi is die Coöperatie Laatste Wil haar leden aanbeveelt, dan is dat naar mijn mening totaal onverantwoord.

Er bestaan ook echt veel betere middelen en methoden voor dit doel, dus ik snap überhaupt niet waarom iemand natriumnitriet hiervoor zou aanbevelen. Dat spul is er gewoon niet geschikt voor, en zoals de Japanse casus aantoont is het gebruik ervan voor een (poging tot) zelfmoord dus ook niet eens een 'nieuwe' toepassing. Om deze redenen zie ik geen moreel/ethisch bezwaar tegen het publiceren van de vermoedelijke naam van deze stof, net zoals ik geen bezwaar heb tegen het noemen van andere toxische stoffen waarvan we ook allang weten dat die bij overdosering leiden tot een pijnlijke dood. Zoals paracetamol, bijvoorbeeld.

Over andere stoffen en methoden die daarentegen wel zeer geschikt zouden zijn, ga ik helemaal niets schrijven. Zelfs geen hints. Daar ligt voor mij de grens. Want ik denk dat mijn schrijfsel misschien ook vrij aardig laat zien hoe weinig informatie je nodig hebt om van alles op internet op te zoeken.

[UPDATE]
Heb uit nieuwsgierigheid zo-even ook een item van nieuwsuur bekeken, waarin de psychiater Boudewijn Chabot werd geïnterviewd. En die zegt dat er twee 'zelfmoordpoeder' varianten zijn, beide kennelijk aanbevolen door een voormalig arts uit Australië die Philip Nitschke heet. Ook de naam van dat andere poeder wordt zorgvuldig geheim gehouden, dus vanzelfsprekend heb ik de naam daarvan ook in een mum van tijd achterhaald. Dankzij het noemen van de naam Philip Nitschke werd de zaak eigenlijk heel eenvoudig, want deze man twittert er lustig op los. Een beetje de Donald Trump van de doe-het-zelf euthanasie, zullen we maar zeggen. Vooral de eerste zin in onderstaand twitter bericht was bijzonder verhelderend.
Als we even buiten beschouwing laten dat de beste man in zijn twitter epistel een artikel citeert waarin zijn methodiek juist bekritiseert wordt, dan valt eigenlijk vooral die gekke vraag op: Airbags versus Australian pig bait? Maar in Australië wordt natriumnitriet inderdaad gebruikt als gif tegen wilde varkens. Dus die eerst zin lijkt mij dan een amper verholen verwijzing naar de twee dodelijke poeders. Als dat zo is, dan is vervolgens de vraag wat dan het dodelijkste poedertje is die in Airbags gebruikt wordt. En dat is ook snel duidelijk: Natriumazide.

Maar dit spul is dus ook rotzooi. En inderdaad uiterst giftig, want er zijn zelfs best wat bedrijfsongevallen bekend van werknemers die er door onzorgvuldig handelen aan overleden. Een dodelijke dosis zorgt onder andere voor zware kloppende hoofdpijn, kotsen, misselijkheid, duizeligheid, diaree, hartkloppingen, epileptische aanvallen, blindheid, en verwardheid. Nou, dat klinkt allemaal ook beslist niet als een 'goede dood'. Dus ook in dit geval vind ik het onbegrijpelijk dat iemand zo'n middel aanbeveelt voor een dergelijk doeleinde. 

Reacties

Anoniem zei…
Door dezelfde idiote geheimzinnigheid had ik zelf ook onderzoek gedaan, en kwam ik op dezelfde middelen uit. Een vervolgstap was te kijken in hoeverre het eerst genoemde middel als particulier verkrijgbaar was. Inmiddels is het voor een Nederlandse particulier vrij lastig dit in of in omliggende landen te bestellen, zonder verklaring omtrent eindgebruik.
Dat maakte het enigszins een persoonlijke uitdaging.
Dezelfde omliggende landen hadden ineens geen bezwaar aan Nederland te leveren, wanneer de opdracht via een andere locatie werd geplaatst... Keurig per post verstuurd, en weer retour afzender gestuurd, uiteraard.

Het 2e middel is lastiger te bestellen in verband met het transport dat onder ADR 6.1 gevaarlijke stoffen valt, en wat dus een speciaal transport vereist.
Eerlijk gezegd waren de risico's aan het transport van dit product naar mijn mening te onverantwoord om zoiets voor de grap te bestellen.

Wanner het uitgangspunt een waardig afscheid zou moeten zijn, in bijzijn van de familie, zouden beidde middelen in mijn ogen niet geschikt zijn, niet met de genoemde bijwerkingen.
Helaas wordt dit dus wel zo voorgeschoteld, wat ik zeer kwalijk vind, in zekere zin zelfs oplichting.
Zelfs op het werk hebben we middelen staan die veel effectiever, en vrij te krijgen zijn, waarmee je tussen 15-30 minuten rustig inslaapt. Ik ben blij dat ze deze middelen niet kennen en uiteraard noem ik die niet hier.

Huup Dassen zei…
In de tv-reportage die u hierboven aanhaalt is op een gegeven moment duidelijk het E-nummer van de door Lemmens verhandelde stof te zien (E250 = natrium nitriet).
Anoniem zei…
Waarom niet open zijn over een middel waar je wel verzekerd bent van een zachte dood? Hoezo mag je dat niet weten? Bestaat er niet zoiets als zelfbeschikking? Ik vind het nogal vergezocht dat bekendheid met een middel voor een zachte dood tot meer zelfmoorden aanzet
.

C. van Beek zei…
Psychisch lijden wordt absoluut niet serieus genomen in deze verharde maatschappij. Het is schrijnend dat men over moet gaan op een zoektocht naar dit soort middelen, dan wel een nog rigoureuzere beslissing te nemen, om niet de rest van je leven "uit te hoeven zitten". Er ís een euthanasiewet, echter zelfs dáárin wordt élke casus met (zéér) zéér verkrampte houding bekeken en nóg eens bekeken. Even terzijde genomen dat de dood on-omkeerbaar is, lijkt het wel of dat niet in acht wordt genomen door de betrokken behandelaar, dat de persoon met de doodswens daar écht wel (en flink ook!) bij stil heeft gestaan en zijn of haar verzoek niet over één nacht ijs gaat. Deze mensen zijn hun leven lang ongelukkig en wíllen gewoon niet meer(!) Ik zou willen dat er eens wat vaker en béter naar deze mensen geluisterd wordt, hún visie gezien én gehoord wordt, hun kwaliteit van leven vanuit hún perspectief in acht genomen wordt, zodat zij niet meer over hoeven te gaan tot de wanhopige, vaak gruwelijke en pijnlijke ondernemingen om uiteindelijk alsnog uit hun lijden verlost te worden.
C. Loohuis zei…
Wanneer je tijdens een documentaire een potje in beeld ziet met een label waarop deels de tekst “iumnitraat” staat (het eerste deel was net niet te zien) kun je zelf de rest wel invullen. Hier zou hier enkel kunnen gaan om kaliumnitriet of natriumnitriet.
Anoniem zei…
Het middel dat de CLW aanbeveelt is natriumazide en niet natriumnitriet. Volgens hun zéér uitvoerig onderzoek (dat dus niet beperkt is tot een paar casussen die op het internet vrij te lezen zijn) lijdt het middel tot een snelle, relatief pijnloze (hoofdpijnen kunnen optreden) dood. Het middel is echter zodanig schadelijk dat er een pak veiligheidsmaatregelen nodig zijn vooraleer men dit goedje mag gebruiken. Dit middel wordt daarom nooit verkocht aan individuen, enkel aan laboratoria en bedrijven, op enkele malafide individuen na waarbij men geen garantie heeft dat het middel zuiver is. En daar schiet de CLW duidelijk tekort: men houdt onvoldoende rekening met de gevaren van dit middel. Dat men een nare verstikkingsdood zou sterven zoals beweerd wordt in het artikel klopt niet. Natriumnitriet is eveneens dodelijk vanaf een bepaalde dosering, al duurt het doorgaans een pak langer eer men bewusteloos wordt (kan enkele uren duren) in vergelijking met natriumazide en het is een heel pak veiliger om mee om te springen. Het voornaamste ongewenste effect dat hier kan optreden is een verschrikkelijke buikpijn. Er is slechts 1 type middel bekend dat in de juiste dosering een gegarandeerde, snelle, bewusteloze, pijnloze dood veroorzaakt en dat in sommige landen ook gebruikt wordt bij euthanasie. Momenteel is er wereldwijd slechts 1 iemand die dit medicijn (100% origineel middel en reeds veelvuldig getest op zuiverheid) kan leveren tegen een fikse betaling en met het risico dat het onderschept wordt door de douane, maar meer info kan ik hierover uiteraard niet geven.
Menzonius zei…
Hierbij mijn reactie op "Anoniem" (geplaatst d.d. 5 April 2018 om 13:57). Het exacte middel dat de CLW aanbeveelt is bij mijn weten nooit openbaar gemaakt door CLW, dus wat is uw bron hiervoor? Bovendien is het onderzoek van CLW ook niet vrij beschikbaar, en kan daarom niemand onafhankelijk bepalen of dat onderzoek deugt. Dan lijkt het mij niet verwonderlijk dat er sterk wordt getwijfeld aan de beweringen van de CLW. Juist om die reden is het ook gebruikelijk dat goed uitgevoerd onderzoek in een peer-reviewed wetenschappelijk tijdschrift verschijnt. Zoals dit review uit 2003: Human Health Effects of Sodium Azide Exposure: A Literature Review and Analysis (DOI:10.1080/10915810390201145). Dat review is gebaseerd op maar liefst 38 gepubliceerde gevallen van natriumazide vergiftiging, en in de laatste paragrafen op pagina 181 noemen de auteurs ook dezelfde symptomen die ik beschreef.

Populaire posts van deze blog

Grab 'em by the Yoni?

De laatste weken zijn een aantal grote namen in de Amerikaanse filmindustrie beschuldigd van aanranding en/of andersoortig seksueel wangedrag. Het begon met de bekende filmproducent Weinberg, waarna andere bekendheden volgden. Een internationaal sneeuwbal effect bleef niet uit, en ook in de Nederland kwamen soortgelijke incidenten aan het licht. Op sociale media deelden zowel mannen als vrouwen uit alle rangen en standen van de samenleving ook hun eigen ervaringen met dergelijk misbruik onder de hashtag ‘#MeToo’. Door de openhartigheid van deze moedige mensen werd opnieuw pijnlijk aangetoond dat seksueel misbruik nog altijd beschamend vaak voorkomt, en dat de statistieken daaromtrent—onder andere door terughoudendheid met het doen van aangifte—zo mogelijk nog bedroevender zijn dan men al dacht.
Maar dan verschijnen er november ook berichten in de media over tientallen vrouwen die door zogenaamde tantramasseurs seksueel misbruikt zijn. Volgens het laatste bericht dat ik hierover gelezen…

De Groningse pizzakoerier en de dodenherdenking

In Groningen maakte iemand tijdens de dodenherdenking een foto van een pizzakoerier die met zijn armen over elkaar naast zijn bezorgfiets stond, kennelijk om twee minuten stilte in acht te nemen. Volgens de NOS hield de bewuste koerier—die anoniem wil blijven—uit respect deze korte onderbreking om de doden te herdenken. De foto ging vervolgens 'viral', zoals dat heet.

Maar de NOS schrijft ook dat de koerier in kwestie voor Domino's werkt. En nu hebben ze bij Domino's onlangs een systeem ingevoerd die helaas ook een andere verklaring openlaat. Sedert februari 2017 wordt iedere Domino's koerier namelijk met een GPS systeem gevolgd. Dit systeem is volgens Domino's ingevoerd om de veiligheid van de koerier te vergroten, want de managers kunnen zo zien of er 'wat mis is'.
Bezorgingen worden dus sneller doordat er efficiëntere routes worden gereden, maar ook veiliger, omdat de manager precies kan zien waar zijn bezorger is en of er misschien iets mis is. …